Wat zijn Groene Spelen ?

In oktober en november doen groep 1 t/m 5 mee aan de Groene Spelen in Ureterp.

Maar wat zijn Groene Spelen?

De naam groene spelen is voor het eerst gebruikt door de ‘Groenwinkel’. Dat was een Groningse milieubeweging die in de jaren tachtig een aantal zogenaamde ‘New Games’ uit Amerika introduceerde in Nederland. De New Games zijn alternatieve spelvormen waarin geen prestatievergelijking voorkomt. Naar het voorbeeld van deze nieuwe spelvormen is naar meer mogelijkheden gezocht voor toepassingen in het bewegingsonderwijs.
Het spel met de parachute is een voorbeeld van groene spelen. Alle kinderen in de groep hebben samengewerkt om de parachute te laten golven. Alle handen waren nodig. Geen enkele leerling heeft aan de kant gestaan. Samenwerking en het uitvoeren van een min of meer harmonische groepsbeweging zijn voorwaarden geweest om het in de gymnastiekzaak te laten stormen.
Niemand heeft gewonnen, niemand heeft verloren. In een groen spel ligt het speldoel in de aktiviteit zelf. Het kan alleen bereikt worden door een gezamenlijke inspanning van alle deelnemers.
De nadruk bij deze spel- en bewegingsvormen ligt op:
- deelname door alle kinderen (alle deelnemers…)
- samenwerking en het bereiken van een gemeenschappelijk doel
- rekening houden met elkaar en acceptatie van elkaars mogelijkheden en onmogelijkheden
- plezier beleven aan het samen uitvoeren

Er bestaat een klassiek Chinees verhaal over de kracht van samenwerking. Het gaat als volgt: “Een oude man met tien zonen riep hen bij elkaar vlak voordat hij zou sterven. Hij nam tien eetstokjes en vroeg aan elk van de tien jongens om één stokje door te breken. Dit deden ze met groot gemak. Opnieuw nam de man tien stokjes, maar deze keer bundelde hij de stokjes samen. Hierna vroeg hij aan iedere zoon om de stokjes te breken. Geen van hen kon de bij elkaar gebonden stokjes breken, hoe hard ze het ook probeerden. De wijze oude man sprak toen: “Elk van jullie is als een eetstokje. Éen is gemakkelijk te breken…maar als jullie je verenigen en samenwerken dan is jullie kracht zo groot dat je niet gemakelijk zult breken…!”

Natuurlijk hebben we in ons reguliere (bewegings-) onderwijs oog voor samenwerking. Maar de belangen van individuele prestatie, productie, resultaat en specialisme in bijvoorbeeld de sportspelen van de leerlingen zijn evenredig groot. De spelen zijn overgeorganiseerd en prestatiegericht. De leerlingen wedijveren om iets wat slechts voor enkele is weggelegd en dit houdt in dat de meerderheid afvalt en verliest. De meeste spelen zijn gebaseerd op ‘uitschakeling’ en dus is er slechts één winnaar en de rest verliezer. Dit soort spelen eist ook zijn tol bij de winnaars zelf. Zij worden aangemoedigd om ‘plezier’ te hebben over het falen van anderen en ‘moeten’ hopen dat de ander verliest.

Deze ongezonde vorm van wedijver conditioneert onze leerlingen zo dat ze niet meer voor hun plezier kunnen spelen. Ze leren dan niet hoe ze elkaar kunnen helpen, hoe ze rekening kunnen houden met elkaars gevoelens en op een gezonde manier kunnen wedijveren. Bieden we daarentegen spelen en activiteiten aan die verlopen in een sfeer van samenwerking en acceptatie, dan zal er plaats zijn voor iedereen en ruimte voor ieders kwaliteit.

4 oktober doen groep 1, 2 en 3 mee.
15 november doen groep 4 en 5 mee.